12-14 Yaş Grubu Kadın ve Erkek Sporcular ile Sedanter Bireylerde Antropometrik Ölçümlerin Karşılaştırılması

Ayşe Nur MORBEL KAYNAK , KENAN ERDAĞI, Bülent Işık

  • Ayşe Nur MORBEL KAYNAK: Necmettin Erbakan Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü
  • KENAN ERDAĞI: NECMETTİN ERBAKAN ÜNİVERSİTESİ
  • Yıl : 2024
  • Cilt : 2
  • Sayı : 2
  •  Sayfa : 157-177
Gelişim, bireylerin fiziksel, bilişsel, duygusal, sosyal ve motor becerilerinde yaşam boyu süren ve ileriye dönük, sistematik değişimleri içeren bir süreçtir. Bu süreç, büyüme ve olgunlaşmanın yanı sıra, çocukluktan ergenliğe geçiş gibi kritik dönemlerde hız kazanır. Ergenlik dönemi, özellikle hızlı fiziksel büyüme ve gelişim ile karakterize edilen, çocukluktan genç yetişkinliğe geçişin dinamik bir sürecidir. Her bireyin ergenlikte gelişim süreci farklılık gösterir. Bu dönemde gerçekleştirilen antropometrik ölçümler, bireylerin vücut yapılarındaki değişimlerin izlenmesi ve genç sporcuların performans kapasitelerinin değerlendirilmesi açısından önemli veriler sağlar. Bu çalışmada, 12-14 yaş arası spor yapan ve yapmayan kadın ve erkek öğrencilerin alt ve üst ekstremite uzunlukları ile çevre ve genişlik gibi çeşitli antropometrik özelliklerin incelenmesi hedeflenmiştir. Gruplardaki bireylerin değişkenlere göre sıklık, oran, ortalama ve standart sapmaları betimsel istatistiklerle değerlendirilmiştir. Verilerin normalliği ise çarpıklık ve basıklık değerleri ile test edilmiştir. Gruplar arası karşılaştırmalar için bağımsız gruplar t testi, grup içi karşılaştırmalar için eşleştirilmiş gruplar t testi uygulanmış olup, anlamlılık düzeyi p <0.05 olarak belirlenmiştir. Tüm analizler SPSS 25 yazılımı kullanılarak yapılmıştır. Kadın sporcu ve sedanter gruplar arasında uzunluk, çevre ve genişlik ölçümleri açısından anlamlı bir fark gözlenmemiştir (p > 0.05). Erkek sporcu ve sedanter gruplar arasında, sağ ve sol üst bacak uzunluğu, sağ üst kol çevresi ve sol ayak bileği genişliği ölçümlerinde anlamlı farklar belirlenmiştir (p < 0.05), diğer ölçümler açısından ise anlamlı bir farklılık tespit edilmemiştir (p > 0.05). Sonuç olarak, bu çalışma, 12-14 yaş grubu kadın sporcu ve sedanterler arasında antropometrik ölçümler açısından anlamlı bir fark bulunmadığını, ancak erkek sporcular ile sedanterler arasında bazı ölçümlerde farklılıklar olduğunu göstermektedir.
Atıf yapmak için : Morbel Kaynak, A. N., Erdağı, K., & Işık, B. (2024). 12-14 yaş grubu kadın ve erkek sporcular ile sedanter bireylerde antropometrik ölçümlerin karşılaştırılması. Edutech Research, 2(2), 157-177.

Download Citation: Endnote/Zotero/Mendeley (RIS) RIS File

Download Citation: BibTeX BibTeX File

Çıkar İlişkisi : Yazarlar çıkar çatışması olmadığını beyan etmiştir.
Bu makale CC BY-NC 4.0 lisansı ile yayımlanmıştır.
Edutech Research
2024, Vol. 2 (2)
E-ISSN: 3023-6665
Geliş Tarihi : , Kabul Tarihi : , Yayın Tarihi :

Kaynakça

  1. Akın, G. (2001). Antropometri ve Ergonomi. Ankara: İnkansa Ofset Matbaacılık. 10-15.
  2. Aral, N. ve Baran, G. (2011). Çocuk Gelişimi. İstanbul: Yenigüven matbaası, YA-PA Yayın A.Ş. 10-30.
  3. Ayan, V. ve Mülazımoğlu, O. (2009). Sporda Yetenek Seçimi ve Spora Yönlendirmede 8-10 Yaş Grubu Erkek Çocukların Fiziksel Özelliklerinin ve Bazı Performans Profillerinin İncelenmesi. 10th International Sport Sciences Congress. Oct; 23-25.
  4. Avcı, N. (2003). Gelişimde 0-3 Yaş Yaşama Merhaba. İstanbul: Morpa Kültür Yayınları.
  5. Atlı, A. (2009). 14–16 Yaşları Arasındaki Erkek Basketbolcu, Futbolcu ve Sedanterlerin Bazı Fiziksel, Fizyolojik ve Antropometrik Özelliklerinin Karşılaştırılması. Selçuk Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Konya.
  6. Bacanlı, H. (2001). Gelişim ve Öğrenme. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım. 9-15.
  7. Bagci, Z. (2021). Evaluation of the Effects of Age Group, Gender and Seasonal Factors on Vitamin D Levels in 9496 Children. Selcuk Med J, 37(4): 365-370.
  8. Bhagat, U., Singh, A., ve Deol, N. S. (2015). Comparative study of selected anthropometric, physical fitness and psychological variables between softball and cricket state level boys players. Indian Journal of Applied Research, 5(6), 557-560.
  9. Behnke, H. A., ve Wilmore, H. J. (1974). Evaluation and Regulation of Body Build and Composition. New Jersey, USA.
  10. Bostancı, Ö., Andaç, A., Yılmaz, A.K. ve Kabadayı, M. (2017). 12–13 yaş yüzücülerin cinsiyetlerine göre antropometrik özelliklerinin karşılaştırılması. İnönü Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 4(3), 12-21.
  11. Bompa, T. (2000). Total Training for Young Champions. Human Kinetics, 1: 21, 93-149.
  12. Bradshaw, E.J. ve Rossignol, P. (2004). Anthropometric and Biomechanical Field Measures of Floor and Vault Ability in 8 to 14 year old Talent-selected Gymnasts Gymnastics, Sports Biomechanics, 3:2, 249-262.
  13. Coyne, I. T. (1997). Sampling in Qualitative Research. Purposeful And Theoretical Sampling; Merging Or Clear Boundaries. Journal of Advanced Nursing, 26(3), 623-630.
  14. Cratty, J. B. (1973). Movement Behavior and Motor Learning. Philadelphia: Lea & Febiger.
  15. Çamlıyer, H. (1997). Çocuk Hareket Eğitimi ve Oyun. İzmir: Can Ofset Yayıncılık.
  16. Doğan, F. ve Özkan, A. (2021). 12-14 yaş tenisçilerin tenise özgü becerilerinin incelenmesi. Spor Bilimleri Araştırmaları Dergisi, 6(2),401-420.
  17. Duyar, İ., ve Erişen Yazıcı, G. (1996). Nafi Atuf Kansu ve Türkiye’de yapılan ilk büyüme araştırması. Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Dergisi, (39) 777-785.
  18. Elce, A., Cardillo, G., Ventriglia, M., Giordano, C., Amirante, F., Mazza, G., Sangiorgio, A., ve Martiniello, L. (2017). Anthropometric characteristics of young Italian tennis players. Journal of Human Sport and Exercise, 12(3), 651-658.
  19. Farrell, P. A. (1992). Physiology of Exercise and Sport. Human Kinetics, 115-135.
  20. Gallahue, D. (1982). Understanding Motor Development In Children. First Edit, 135–254. New York: John Wiley and Sons, Inc.
  21. Gordon, C.C., Chumlea, C.C., ve Roche, A.F. (1988). Stature, Recumbent Length and Weight. Lohman, T.G., Roche, A.F. ve Marorell, R. (Eds.) Anthropometric Standardization Reference Manual. Illinois: Human Kinetics Books.
  22. Günay, M., Tamer, K., ve Cicioğlu, İ. (2013). Spor Fizyolojisi ve Performans Ölçümü. Ankara: Gazi Kitabevi.
  23. Günay, M., ve Şıktar, E. (2017). Antrenman bilimi. Ankara: Gazi Kitabevi.
  24. Haboubi, N. Y., Hudson, P. R., ve Pathy, M. S. (1990). Measurement of Height in the Elderly. Journal of the American Geriatrics Society, 38(9), 1008–1010.
  25. Hızarcı, A. (2021). 12 yaş kız-erkek yüzücülere uygulanan kara ve havuz antrenmanlarının seçilmiş antropometrik ölçümlere ve 50 metre serbest stil derecelerine etkilerinin araştırılması. İstanbul Gelişim Üniversitesi Lisansüstü Eğitim Enstitüsü.
  26. Hooper, S.P. ve Mills, C.L. (2004). Developmental processes and factors affecting development. In Young Children with Special Needs (Ed: Hooper, S.R. and W. Umansky). 4th edition. Pearson Merrill Prentice Hall, New Jersey. 38-89.
  27. Johnson, B., ve Christensen, L. (2008). Educational Research: Quantitative, Qualitative, and Mixed Approaches. New York: Sage.
  28. Jones, M., ve Jones, M. (2001). International Standards for Anthropometric Assessment. ISAK.
  29. Karadenizli, Z.İ., ve Kambur, B. (2016). Pilates Reformer Egzersizlerinin Sedanter Kadınlarda Uyluk Çevresi ve Hamstring Esnekliğine Etkisi. İnönü Üniversitesi, Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 3(3), 48-62.
  30. Kaplan, D. O. (2016). Analyzing The Effects of 16 Weeks Swimming Exercises of Children Aged 7-13 On Anthropometric Measurements and Somatotype. Turkish Journal of Sport and Exercise, 18(2), 8-14.
  31. Koçyiğit, B., Çimen, E. ve Karakuş, S. (2018). 12-14 Yaş Grubu Hentbol ve Tenis Performans Sporcuların Fiziksel Antropometrik Ve Motorik Özelliklerinin Karşılaştırılması. Sportif Bakış: Spor ve Eğitim Bilimleri Dergisi, 14-25.
  32. Maud, P. J. ve Foster, C. (1995). Physiological Assessment of Human Fitness. Human Kinetics, Champaign, 205-219.
  33. Mengütay, S. (1997). Okul Öncesi ve İlkokullarda Hareket Gelişimi ve Spor. Ankara: Tütibay Ltd.Şti. 156-249.
  34. Mirza, Y. (2024). Üniversite öğrencilerinde fiziksel aktivite düzeyinin, egzersiz algısının ve vücut farkındalığının değerlendirilmesi. Sustainable Welfare, 2(1), 24-36.
  35. Muratlı, S. (2003). Çocuk ve Spor. Ankara: 1. Baskı, Nobel Yayın Dağıtım. 9.
  36. Muratlı, S. (2013). Çocuk ve Spor. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım. 30.
  37. Norton, K., ve Olds, T. (1996). Anthropometrica: A Textbook of Body Measurement for Sports and Health Courses. UNSW Press.
  38. Otman, A.S. ve Köse, N. (2018). Tedavi hareketlerinde temel değerlendirme prensipleri. Hipokrat Kitabevi. 50-60.
  39. Özer, D.S., ve Özer, M. K. (2021). Çocuklarda Motor Gelişim. 11. Baskı. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım 1-20 /89-168.
  40. Özer, K. (2009). Kinantropometri Sporda Morfolojik Planlama. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
  41. Özbar, N., Kayapınar, F.Ç., Pınar, S., ve Karakaş, Ş. (2004). The Characteristics of Physical and Anthropometric Development of Kindergarten Children. A Year Pilot Study. The 10th Ichper-Sd Europe Congress and The TSSA 8th International Sports Science Congress, November, 17-20.
  42. Özyurt, B. E. (2015). Gelişim Konularına Genel Bakış. Eğitim Psikolojisi. 4.Baskı. Ankara: Pegem Akademi Yayınları, 1-30.
  43. Payne, V. G. ve Isaacs, L. D. (2007). Human Motor Development: A Lifespan Approach (7th). New York: McGraw-Hill.
  44. Pekel, H. A., Bağcı, E., Güzel, N. A., Onay, M., Balcı, Ş. B. ve Pepe, H. (2006). Spor Yapan Çocuklarda Performansla İlgili Fiziksel Uygunluk Test Sonuçlarıyla Antropometrik Özellikler Arasındaki İlişkilerin Değerlendirilmesi. Cilt:14 No:1 Kastamonu Eğitim Dergisi 299—308.
  45. Polat, Y., Çınar, V., Şahin, M., ve Pepe, O. (2003). 14 Yaş Çocukların Fiziksel Uygunluk Düzeyleri İle Antropometrik Özelliklerinin İncelenmesi. İstanbul Üniversitesi Bilim Dergisi. 11(3):127-130.
  46. Roemmich, J. N., ve Rogol, A. D. (1995). Physiology of growth and development: Its relationship to performance in the young athlete. Clin Sports Med. 14-483.
  47. Senemoğlu, N, (2007). Gelişim Öğrenme ve Öğretim. Kuramdan Uygulamaya. Ankara: Gönül Yayıncılık Ltd. Şti.
  48. Selçuk, S.D. (2014). 12-14 yaş grubu performans sporuna aday erkek çocukların antropometrik ve motorik özelliklerinin belirlenmesi. Gazi Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Beden Eğitimi ve Spor Ana Bilim Dalı, Antrenman ve Hareket Bilimleri Bilim Dalı. Yüksek Lisans Tezi, Ankara.
  49. Şahin, H.M. (2006). Beden eğitimi ve spor sözlüğü. İstanbul: Morpa Kültür. 6-40.
  50. Şahin, N., ve Demirel, M. (2023). Üniversite öğrencilerinde rekreatif faaliyetlerin yaşam doyumu ve boş zamanın anlamına etkisinin farklı değişkenler ışığında incelenmesi. Edutech Research Dergisi, 1(1), 83-97.
  51. Şirinyıldız, F., Cesur, G., Alkan, A., ve Onur, R. (2017). Beden Eğitimi ve Spor Yüksekokulu Öğrencilerinin Vücut Kitle İndeksi Farkındalığının Belirlenmesi. Smyrna Tıp Dergisi.
  52. Tamer, K. (1995). Sporda Fiziksel- Fizyolojik Performansın Ölçülmesi ve Değerlendirilmesi. Ankara: Türkerler Kitapevi.
  53. Towne, B. (2002). The Genetic Epidemiology of Growth and Development. In North Cameron (Ed.) Human Growth and Development. California: Academic Press. (103–137).
  54. Ulutaş, İ. (2007). Ergenlikte gelişim. Çocuk ve Ergen Gelişimi. Morpa Kültür Yayınları Ltd. Şti., İstanbul. 93-97.
  55. Umutlu, U., ve Yüksel, M. F. (2024). Fair play Eğitiminin Ahlaki Karar Alma Tutumuna Etkisi. Necmettin Erbakan Üniversitesi Ereğli Eğitim Fakültesi Dergisi, 6(1), 335-351.https://doi.org/10.51119/ereegf.2024.85
  56. Vaghefi, S. H. E., Sheikhbahaei, F., Mokhtari, T., Khademi, F., Bahari, H., ve Ghorbani, R. (2014). A Model for Individual Height Estimation from Forearm Length in Natives of Kerman, Iran. Anatomical Science, 11(3), 141-144.
  57. Yılmaz, M. T., Akın, D., Aydın, A. D., ve Büyükmumcu, M. (2013). Tıp fakültesi öğrencilerinin antropometrik olarak vücut ölçümlerinin değerlendirilmesi. Selçuk Tıp Dergisi, 29(1), 1-4.
  58. Yılmaz Altuntaş N, Yılmaz MT, Canlı Y. Konsantrikve Eksantrik Egzersizin Dirsek Eklemi Kuvveti Üzerindeki EtkilerininKarşılaştırılması. Selcuk Med J 2023;39(4): 164-170
  59. Zhang, Y. (2010). An Investigation on the Anthropometry Profile and Its Relationship with Physical Performance of Elite Chinese Women Volleyball Players. PhD thesis. Australia: Southern Cross University e-Publications SCU.
  60. Zorba, E. (2005). Vücut Yapısı Ölçüm Yöntemleri ve Şişmanlıkla Başa Çıkma. İstanbul: Morpa Kültür Yayınları.